Hikâyelerden huzuru kaçan, heyecanlanan ihtiyarlar şöyle düşünüyorlardı: Gençlik ne iyi şey, nasıl geçerse geçsin, sonra anılarda ondan yalnız canlı, sevinçli, dokunaklı şeyler kalıyor. Artık yaklaşan şu ölüm ne korkunç ne soğuk şey! En iyisi bunu hiç düşünmemek.